Kristof en Els On The Road

Yep, laatste avond Peru en nog niks ervan op de blog gezet. Voor het schaamrood ons helemaal op de wangen komt, zet jullie schrap voor Peru deel 1, sneltreinvaart:

AREQUIPA
En dat is Quechua voor “Daar waar Kristof de pot zal vol sch....”
Niet dus, maar een mooi voorsmaakje van ons tijdverdrijf aldaar.

Vanuit Copacabana in Bolivië zijn we rechtstreeks doorgereisd naar Arequipa om nadien terug te bussen naar Puno om, ze hadden we gepland, daar de trein te nemen naar Cuzco. Beetje helemaal voor niks zo bleek, want de treinrit bleek ergens rond de 130 DOLLAR te kosten. Dan maar de bus van 7 USD. Vandaar dus ons klein omwegske, maar dus eerst, Arequipa:

- Aangekomen en in onze Rough Guide (al is de Footprint meestal beter) een zalig hostel gevonden, rustig, ontbijt op het terras met zicht op de omliggende vulkanen en het absoluut schattigst kleine katje ooit.

- Ne pannekoek met ECHTE NUTELLA gegeten!!!!
- Het Santa Catalina klooster bezocht, een stad in een stad, ligt er al eeuwen maar is nog maar een jaar of 20 open voor het publiek. De resterende nonnekes zitten nu in een nieuw en beetje luxueuzer gedeelte. En btw, niet verder vertellen, maar op het kerkhof liggen naart schijnt de niet zo onbevlekt ontvangen kinderen van de nonnekes en de priesterkes van vroeger. shhhht....
- Bratwurst mit Sauerkraut gegeten
- Kebab gegeten (wel kip, ma kom, twas al iets)
- Extra portie Sauerkraut besteld, damn! da was lekker
- Beetje veel last van de darmkes gehad (Kristof dan toch, Els haar taak bestond voornamelijk uit het halen van bananen en yoghurt en bij tijden ver uit de buurt te blijven)
- Bijgevolg letterlijk 2 dagen verscheten
- Ne bronzen Tumi gekocht
- Op het mooie Plaza De Armas met een zakske Doritos en ne Cola (Coca, geen Inca) naar de mensen zitten kijken
- Gaan winkelen in een ECHTE GROTE supermarkt, en geloof het of nie, zo veel keuze, daar kregen we allebei letterlijk de tranen van in de ogen!
- Zelf spaghetti gemaakt met ingrediënten uit de ECHTE GROTE supermarkt, en MAN, dat heeft gesmaakt!
- Een 2 dagen 1 nachtje trip geboekt naar:

COLCA CANYON
Daar waar de Condors nog vrolijk vliegen.
Allereerst op de bus Maltese mafkees van dienst Martin terug tegengekomen, met hem hadden we al es wa gezeverd op de trein tussen Villazon en Uyuni. Schitterende kerel, beetje Lenny Henry uit Chef! meets Eddie Murphy. Ma dan in het blank. En met een Italiaans accent. Anywho, als er ooit een talkshow met hem op TV komt, ge hebt het hier eerst gelezen!
Allertweed kennis gemaakt met een koppel uit Nederland, en blijkbaar zijn er buiten ons nog een paar wereldburgers in Limburg (ok, we zijn technisch gezien niet echt Limburgers (meer), ma wa nie is...), want wie bleken ze zelfs hier in Peru te kennen, idd, Jhr. Luk Vanderhallen. Soms is de wereld bedroevend klein
OK, en verder, op dag 1:

- Het buffet wijselijk overgeslaan
- Ons serieus moeten haasten om iets anders te eten dan het buffet, om daarna 2 uur vrije tijd te hebben in het hotel om de hoek, Andes-logica weer es op zijn best
- Bergwandelingske gemaakt om rotsgraven te bekijken
- Els is een beetje op haar smoeleke gegaan tijdens de wandeling, gelukkig heeft ze met haar linkerhand haar val wat kunnen breken door op een cactus te steunen...
- Met het nodige gevloek en cactusnaaldverwijdering tot gevolg
- Als wraak lekkere cactusvruchten gegeten

- In lekker warme thermaalbaden gaan liggen
- Geprobeerd om een Francaise met een duidelijk gebrek aan menselijk contact (als ge op reis nauwelijks Spaans of Engels kunt wordt het moeilijk...) duidelijk te maken da privacy geen zonde is
- Avondeten gegeten tijdens een echte authentieke folkloreshow, incl een rondedansje voor Els en een kijkje onder de plaatselijke rokken voor Kristof

- Voldaan gaan slapen

En dan dag 2:

- Vroeg opgestaan
- Een paar nutteloze stops gemaakt
- Een beetje gevogeld

- Redelijk kreupel gelegen van het lachen toen Martin aan een klein uitgedost meisje met een kleine llama wijsmaakte dat da llamake absoluut te weinig eten kreeg omdat hij de ribbekes kon voelen

- Hoogtepunt van de trip, Condor-Watch, we hebben er een uurke of anderhalf gezeten en 6 stuks gezien, 4 “puppies” en 2 volwassen exemplaren (spanwijdte tot 3 meter!)

- Lang op de bus terug gezeten, ma nog goed gelachen onderweg

PUNO
Na een laatste avond in Arequipa was het ‘s anderendaags terug de bus op richting Puno.
Daar direct een tour geboekt om de dag erop de Uros eilanden te bezoeken, de drijvende rieteneilanden op het Titichacha-meer.
Toch een heel klein beetje ahtergrond, de eilanden worden bewoon door de Uros-indianen, die ipv te vechten hun toevlucht zochten op het meer en er eilandjes van riet in mekaar hebben gestoken. Danny Verbiest had het indertijd nie beter kunnen doen in Kameleon
Ma dus wel ferm om te zien, ook hoe ze die eilanden moeten onderhouden. Elke paar maanden een nieuwe lag riet er overheen. Ondertussen staat de tijd er ook nie stil natuurlijk, ze hebben er een hostal, een cafe, restaurant, stroom van zonnepanelen, TV’s, GSM’s, PC’s,... Ma geen WCs!
Pipi gebeurt er van de rand van de eilandjes af, voor de grote bootschap moet je inderdaad, met de boot, ha! Ff uit het zicht, naar het voor de rest onbewoond kak-eilandje varen, spoelen en klaar! En als we nu echt nog niet uit onze pipi-kaka-fase waren konden we een kinderachtig grapje maken over pipi, kaka, het titicaca-meer enzovoort. Ma zo zijn we niet natuurlijk.
We hebben er ook nog meegevaren in een echte rieten boot, op een uitkijktorentje gestaan, met een hondje gespeeld en een klein souvenierke gekocht.

Daarna terug met de gewone boot naar Puno, na een ritje met de moto-riksja gaan slapen en de dag erop de bus op richting Cuzco. Een redelijke k*k-rit, te lang, te duur en vooral nie om mee te lachen da ze hunne TV eruit hadden gevezen, ma de vijzen hadden laten zitten. De gemiddelde Peruviaan heeft daar wschijnlijk geen last van, ma als ge met ne gemiddelde meter 80 eronder door wilt ligt uw hoofd dus open. Ma bon, we zijn voor de rest zonder kleerscheuren in Cusco geraakt, en jawel, er weeral een nieuw hoogtepunt bereikt.

...wordt vervolgd...

En nog een klein beetje foto’s:
http://picasaweb.google.nl/kristofenels/ArequipaPuno