Kristof en Els On The Road

Halihalo!
Eigenlijk al wel weer lang geleden, dus laat ons maar meteen met de wel zeer aangename deur in huis vallen:

CAIRNS
Cairns, het begon allemaal nie bijzonder fantastisch. Na wolken op zondagavond kwam regen, nog meer wolken en nog es regen. Da gebeurt naart schijnt wel es in de tropen, alleen jammer da wij net na 3 weken plaatselijke zonneschijn aankwamen. Maar goed, ge hoort ons daarover nie klagen (in België is het net iets slechter naart schijnt). Cairns, dat was de Great Barrier Reef bestemming, dus hadden we op maandagavond een duiktrip voor woensdag naar de GBR geboekt (bij een hollandse). Op woensdagmorgen zouden we uitvaren, dinsdag hadden we al overgeslaan, want da zou ne slecht-weer dag worden, de rest van de week bewolkt met af en toe een bui (nog volgens de hollandse). Op donderdag zouden we dan verder rijden richting Zuiden. Zogezegd zo gevaren, wij dus na een dagtrippende en regenachtige dinsdag op de bewolkte maar toch droge woensdag den boot op. Ne snelle catamaran met een nog snellere crew, ze waren super-gejaagd, en da zou de hele dag zo blijven. En jammer genoeg stond er wa wind, waren de golven wa hoger dan normaal en was Els haar bruin zakje bij aankomst aan het GBR net iets voller dan bij vertrek uit Cairns. Aangekomen aan het GBR mochten we het water in (Els: “springen ofwa? In de open zee?”: “paniek!”), we hebben er 2 duiken gedaan, in de verte een reef-shark gezien, ne zee-komkommer vastgehouden, maar eigenlijk was het nie zo spectaculair en mooi als we hadden verwacht (het gebrek aan direct zonlicht en de woelige dagen ervoor zullen ook wel wa hebben meegespeeld). Kristof is wel nog 1 keer kunnen gaan snorkelen en dat viel eigenlijk wel beter mee qua onderwaterwereld.
Al wa teleurgesteld terug in Cairns aangekomen bleek onze gehuurde digitale onderwatercamera ineens ook niet meer zo goed overeen te komen met zijn memory card. Wij terug naar de winkel ermee, en jammer maar helaas, weg waren al onze foto’s. Voor goed, memory card naar de. Ma we kregen wel ne refund en ne cd met andere foto’s, woehoe! Twas eigenlijk de gepaste afsluiter van de dag en Cairns samengevat op woensdagavond: KaK met een grote K.
Het weer viel tegen, de trip naar de reef viel tegen (en als ge ooit nen dikke hollander met een “Vetja!” T-shirt uit Tilburg tegen een Amerikaanse hoort stoefen over hoeveel hij verdient, met welke auto hij rijdt,... wij hebben nog een CD-ke met andermans foto’s da een plaatske zoekt), ons foto’s waren naar de, en we hadden het wel ff gehad eigenlijk. En drie keer raden waardoor we op donderdagochtend gewekt werden... DE volop stralende ZON!
En die mocht er helemaal nie zijn op donderdag (toch volgens onze hollandse vriendin niet)!

Inderdaad, na regen kwam zonneschijn, al was het precies wa vroeger dan verwacht.
En Cairns veranderde helemaal. Geen geklaag meer over het weer (old habits die hard), twerd er enorm plezant om te zijn, het water was mooi, de “lagoon” (een groot zwembad vlak aan de kust, met BBQ’s, douches, WC’s,... allemaal gratis en voor noppes (eat your heart out Steve) en dus hoog tijd voor de eerste foto:

) zag er heerlijk uit, Elske begon te stralen en we wilden er eigenlijk niet meer weg (uit Cairns voor alle duidelijkheid). En omdat we met een redelijk balle-reef-gevoel zaten zijn we na donderdag-twijfeldag vrijdagochtend vroeg naar de goedkoopste boot getrokken die we konden vinden om gewoon een dagske te snorkelen. Met analoge onderwatercamera deze keer!
En het was superplezant, hele fijne crew, zalig lang kunnen snorkelen, veel vissen en zelfs een zeeschildpad gezien (en Elske begon nog harder te stralen ) en nie te vergeten nog ff ge-boomnet (al een geluk da Kristof een klein blauw speedo-zwembroekske onder zijn zwemshort aanhad, want die laatste hing op zijn enkels ).
Zhe piksjurs:

aan een net achteraan de boot int midden van de oceaan, let op de kerel die net heeft moeten lossen :

en de redding:

Cairns samengevat op zaterdagochtend:
Heerlijk, plezant, relax en we willen helemaal niet wèhèèg!
Uiteindelijk toch maar het verstand laten spreken (“onnozelaars, ge zijt hier al bekans een week!”) en met een jammer gevoel doorgereden. Maar we weten het zeker, ooit liggen we daar terug in de lagoon!

[Reclame]
Wilt ge een eigenlijk te dure en gejaagde reeftrip of zijt ge hollander: Reef Quest of Sea Quest is wa ge zoekt, wilt ge een goedkopere en minder luxueuze trip die zeker en vast zijn geldwaard is: Compass!
(en als er in Maastricht nog mensen zijn die dit lezen, jullie zijn geen echte hollanders natuurlijk )
[/Reclame]

CAIRNS – AIRLIE BEACH
Eerste stop terug on the road was Josephine Falls. Watervallen natuurlijk, ma ge kunt daar ook zwemmen en van een natuurlijke (en harde) glijbaan glijden. Een beetje Center Parcs, ma dan zonder hollanders Daarna doorgereden naar het paradijselijke Mission Beach. Palmbomen, witte zandstranden, eilandje voor de kust, volop zon, eigenlijk hadden we nie gedacht da dit allemaal in Australië te zien zou zijn. Gelukkig wel dus. En nog gelukkigerder, er was zelfs een klein dorpsfeestje, compleet met vuurwerk, nichterige beach-boys coverband, zatte locals en tieners die “Vermenigvuldigen!” wel net iets te letterlijk aan het nemen waren op het strand (geef toe, mooie woordkeuze). En alcohol deed diezelfde tieners blijkbaar vergeten da andere mensen perfect kunnen zien wa da ge aan uitspoken zijt als ge stom(dronken) genoeg zijt om nie te beseffen da er een grote SPOT op uw gat gericht staat Doch dit even terzijde, twas best plezant, die zaterdagavond in Mission Beach, en geef toe, wie heeft er al es nie op een paradijselijk strand met zijn gat bloot gelegen, al dan niet in de spotlight Reacties zijn ook nu weer welkom, ma daarover straks* nog meer.
Vanuit Mission Beach zijn we dan via Townville en Bowen (nog ff fijn gesnorkeld) naar Airlie Beach gereden.
In Airlie Beach hebben ze blijkbaar goed gekeken naar de lagoon in Cairns, want ook hier weer een groot openlucht zwembad met alles erop en eraan, en ook dit deed deugd
Maar we zijn nog steeds aan het reizen en reizen kost geld. Eigenlijk best wel veel hier in Australië, meer dan we hadden gehoopt eigenlijk, en dan is elk excuus goed om wa geld bij te verdienen. 250 dollar in dit Airlie Beach geval, en dan twijfelt Elske natuurlijk nie:

“Alright!” horen we de Adriaan Van Den Hoof in jullie denken, laat komen die andere foto’s!!
Maar helaas, driewerf helaas, buiten ons Elske was er welgeteld één andere kandidate die effectief is komen opdagen en ze hebben het Jelly Wrestlen dan maar geannuleerd. Doemme toch. Dan maar ne cola gaan drinken in de karaoke-bar maar ook daar niks gewonnen...

En met dit droef nieuws nemen we voor even weer afscheid van jullie, anders geraakt deze post nooit online. Tot snel liefste dagboek!

*straks:
Onze space-ship prijs-dink-vraag vanuit Coober Peddy (zie Adelaide – Alice Springs) heeft welgeteld 1 (één!, shame on you all) antwoord opgeleverd. Met dank aan Sir Henkalot (tzijn blijkbaar altijd West-Vlamingen die aan van die onnozele spellekes meedoen ) Of hij het juist had (zijn antwoord: Star Wars) weten we zelf eigenlijk ook niet zo goed maar dat doet er niet toe want wat heeft hij gewonnen!? Jawel, een zelf te organiseren fietstrip doorheen de bakkende Outback voor 2 personen, Proficiat Henk! :p

PIX:
http://picasaweb.google.nl/kristofenels/2007092920071012CairnsToAirlieBeach

Dag lieve kijkbuiskindertjes, hier zijn we alweer!

Omdat we goed gezind zijn (en een beetje omdat we veel tijd en weinig internet hebben gehad, of zou het gewoon aan de meer dan goede dosis cafeïne van deze morgen liggen) gooien we er ineens ook het overzichtje van de trip van Alice Springs naar Cairns tegenaan. En omdat daarover eigenlijk niet zoveel over te vertellen valt ook nog eens de “HET LEVEN ZOALS HET IS – ONDERWEG” -special. Met in de hoofdrol de outback’s nieuwste top-model, Campervan-Elske! Zeg nu zelf, wie wordt daar niet vrolijk van (uw reacties zijn natuurlijk welkom) Maar dat is voor dadelijk, eerst:

ALICE SPRINGS
Staat eigenlijk al in de vorige post, dus naadloos over naar...

ONDERWEG VAN NAAR
Na twee nieuwe achterbandjes te hebben laten steken (da klopt toch nog he, 3 werkwoorden na mekaar?), ne super hamburger bij “Hungry Jacks” (en we vermoeden ne link met burger king, ze hebben er nl whoppers ) terug de baan op. Onderweg gestopt bij “The Devils Marbles”. Een veld vol grote granieten keien, best zwaar

‘s Avonds weer een gratis rest area opgezocht en ons eerste kampvuur van de trip gemaakt. Was plezant en gezellig. Minder plezant was da er blijkbaar zandvlooien in het zand (jawel) zitten daar. We hebben nog drie dagen plezier gehad van ons kampvuur (ff ter info, die bijten u, doen een beetje pipi onder uw vel en laten u dan al jeukend verkommeren gedurende een paar dagen). Weer een lesje geleerd dus, geen kampvuren meer voor ons! Toch niet in de woestijn.
Na wat lange ritten (en rijden als het donker is, niet aan te raden met al die kamikaze- vogels/-kangeroes/-koeien op of net langs de weg) en dulle dagen (al goed da we ons een cheap-ass audio systemke hebben aangeschaft, want zelfs op de MW-band van de radio bleef het angstaanjagend stil) aangekomen in de beste camping tot nu toe. In een dorpke van 67 mensen
(Mount Surprise, surprise, de verrassing is... en zo verder) lag Camping Bedrock Village. Supa cheap, lekker zwembadje, uitgerust(t?)e keuken, en super mensen (en kryptonite had er nochthans geen effect op). En bovenal, den Super-Dave:

Super-Dave is tourgids in het Undarra National Park, en daar zijn ongelooflijk indrukwekkende “lava tubes” te bewonderen (en ongelooflijk geweldige, fantastische excuses als het er op begint te lijken da da hier geschreven wordt door de sympathieke bard uit Ertvelde himzelf, maar hij had het jamer genoeg te druk). Helaas ook ongelooflijk duur, 27 euro voor ne toer van 2 uur en 66 voor ne volledige dag. We wilden da zeker zien, maar hadden ons na wa telwerk bij de 27 euro-tour neergelegd. Wij da de dag ervoor tegen Super-Dave gezegd, en de miserie stond blijkbaar op ons gezicht, want hij stelde zomaar ff voor om gewoon met hem mee te sneaken voor de full-day tour. En da voor de ronde som van NIKS-NADA-NOPPES! Lang hebben we nie moeten twijfelen en wij de dag erop voor nop mee op schok. En het was meer dan zijn geld waard (mocht het ons al iets gekost hebben natuurlijk), komt duidelijk op de tweede plaats kwa knappe dingen die we hier al gezien heben. Foto’s trekken lukte er nie zo goed, ma als jullie google nog kunnen gebruiken: Undarra Lava Tubes. Machtig! Tnx Dave!
Aja, ff tussendoor verharde weg is hier op sommige plaatsen net breed genoeg verhard om 1 voertuig op te laten rijden. Tegenligger: allebei twee wielekes in de berm, Road Train als tegenligger: zie maar da gij volledig aan de kant gaat, want die mannen moven nie (die slingeren dan ook tot 10 meter v links naar rechts). Doch dit nog even ter zijde.
Na onze retraite in Mount Surprise terug de baan op richting Cairns, nog een nachtje op een free rest area gestaan, met croc-free was-beekje en al (wederom dank aan SD voor de tip). Na wa tussenstops bij al dan niet vallende watervallen en tropisch regenwoud zondagavond in tropisch Cairns gearriveerd.
En het is hier toch wel nie bewolkt zeker! Lang geleden Cairns, Great Barrier Reef en het vervolg is voor de volgende post.
Nu nog ff ne dank u aan iedereen die trouw tot hier gelezen heeft en nie is doorgescrold tot de volgende paragraaf, want now, the moment you’ve all been waiting for:

HET LEVEN ZOALS HET IS – ONDERWEG
starring Campervan-Elske And Her Lovely Can Of Tomato Soup

Het Camperke zelf:
We hebben hem al ff voorgesteld, maar hier is hij dan volledig.
Het is een Toyota HiAce-ke met eigenlijk al heel wa km’s op den teller (355774 om precies te zijn), ma tbolt nog goed. Van binnen is er al goed in geleefd natuurlijk, ma we hebben:

Kastjes:

Een pompbakske (met watertank):

Een dubbel gasvuurke op een klein gasfleske:

Een frigoke (op 220v, ma ook op de tweede 12v batterij, dus na een dag rijden blijft da nog ongeveer ne goeie nacht draaien):

Opbergruimte:

Een bed:

En af en toe wordt er ook nog gereden en genavigeerd:

De gemiddelde dag ziet er ongeveer als volgt uit:
Na het opstaan ff naar WC en douchen, dan een heerlijk kommeke Kelloggs met melk en dan de baan op, op sight-seeing-tour of de stad in.
Smiddags eten we meestal een boterhammeke of vier met nu al vier weken hetzelfde dieet:
Gelei met kaas
Pindakaas
Salami
Choco (Nutella!)

Pas op, das gevarieerder dan ge zou denken, want de volgorde is nie altijd dezelfde en we hebben ook al verschillende soorten sosies geprobeerd!
Na de middag dan meestal nog wat verder rijden of sight-see-en.
Als we ah rijden zijn proberen we elkaar om de 100km af te wisselen. De bijrijder kan dan wa lezen in de Rough Guide (de gids), een beetje op de laptop werken of gewoon van de omgeving genieten.

Tegen zes uur ten laatste proberen we op een camping te geraken (of soms zo een gratis rest area, daar zijn meestal wel WC’s). Daar installeren we ons dan, maken we eten, doen we de afwas, houden we ons budget bij (en om 1 of andere reden lijkt de laptop meer van de kleur rood te houden...) en schrijven we op wat we die dag gedaan hebben.
Als alles klaar is kruipen we nog es lekker tegen mekaar en op naar dromenland.
We merken wel dat we hier veel sneller moe zijn savonds, maar smorgens zijn we ook vanzelf op tijd wakker, das eigenlijk wel plezant zo.

Ma dit is dus maar een voorbeeldje he, elke dag is anders en ge moet altijd zien da ge genoeg voorraad hebt, da ge op tijd op een camping of rest area geraakt en da ge elkaar nie al te veel in de haren vliegt (en da is bij Els net iets makkelijker dan bij Kristof)

Ma bon, we hebben nog een maandje tegoed hier, en we gaan es aan Cairns beginnen sebiet, es gaan zoeken voor ne trip naar The Reef

Dus nu oogjes toe en snaveltjes dicht, tot morgen!

btw, in de cheese entry staan weer wat nieuwe foto's en hier die die bij deze post horen:
http://picasaweb.google.nl/kristofenels/2007092220070928AliceSpringsToCairns